 |
Kur profesioni dhe pasioni ecin së bashku
Gjatë kohës që ishte në “PNC Bank”, në New York e Pittsburgh, Turhani një pjesë të mirë të kohës së punës e kaloi në shtete të ndryshme të botës si drejtues i ekipit, që kishte angazhuar banka për t’u dhënë kredi kompanive. Më 1970 ai ishte edhe në Kosovë. Bankës së Kosovës, Kombinatit “Trepça” e “Agrokosova” u dha miliona dollarë kredi. Më vonë ai shkoi atje edhe disa herë të tjera.
Me të njejtën detyrë ai ka qenë edhe në disa shtete të Evropës, të Afrikës, të Lindjes së Mesme. Ka qenë gjithkund, edhe në Shkup, Beograd, Lubjanë e Zagreb. Një kuriozitet tepër i veçantë: ngado që shkonte, nuk harronte të merrte me vete edhe pajisjet e mjetet e peshkimit. Kur i dilte kohë e lirë, pas biznesit, i pyeste partnerët: “Cilin lumë keni më afër për të peshkuar?” Dhe ata, tepër të interesuar për t’ia bërë qëndrimin sa më të këndshëm, meqë veç të tjerash ia kishin nevojën, e çonin nga një lumë në tjetrin, apo nga një breg në tjetrin, ku Turhani kalonte orë të tëra nën emocionet e këndshme të peshkimit. Ai flet plot pasion e me hollësi për këtë sport magjik, tregon se si e ndjek lojën e peshkut me grepin, si e përjeton momentin kur peshku e çukit atë e si e nxjerr më pas “gjahun” në breg. Peshkimi i shërbente si çlodhje nga ngarkesa e rëndë e punëve të përditshme e të mundimshme bankare.
Për shumë vetë peshkimi është biznes, mjet për të siguruar ekzistencën. Për Turhanin ky është sport, pa të cilin ai s’mund të jetojë. Atij i lindi ky pasion në moshën 14 vjeç dhe e ka ndihmuar, siç thotë ai, “të jetë më afër jetës dhe Zotit”. E filloi në Virgina dhe fati e solli që ta vazhdojë në shumë lumenj të botës, një privilegj i rrallë ky që nuk i jepet kujtdo.
- Ky është një lloj peshkimi me insekte artificiale, të cilat janë shumë të ngjashme me ato që vegjetojnë në thellësitë e lumit. Kur trofta e shikon këtë lloj insekti artificial në lëvizje, shpejton pas tij për ta ngrënë. Insekti e ka trupin metalik të mbuluar me qime e pupla të vogla. Peshku, e pandeh atë si insekt dhe bie në “grackë”. Sa e nxjerr, e hedh prapë në lumë, - thotë Turhani.
E hidhni përsërin në lumë? - e ndërpreva unë i habitur, por edhe duke dyshuar se mos nuk e dëgjova mirë.
Po, sigurisht. Unë ju thashë që peshkoj thjesht për sport, për kënaqësi.
Teksti i plotë - i botuar në libër
NË KËTË KAPITULL MUND TË LEXONI:
Vëllezërit Korça...
Hasiani, presidenti i kërkuar prej kompanive amerikane
Suksesi i Palokë Vulajt vjen nga rrënjët e vendlindjes:
Miku i shtëpisë, i dërguari i Zotit!
Amerika është për ata që e duan punën
Tush Nikollaj - pronari shqiptar i një kompanie të fuqishme
interneti
Punë, ndërgjegje e korrektësi
Ftesa e mëmëdheut...
Merr Met-in se shpërblehesh...
Fatkeqësia e Prespës:i dha botës, humbi për vete...
Fuat Hyseni - me shqiptarët në veprimtari kombëtare e
në biznes
Pak fjalë për një biznesmen të suksesshëm, por
modest
Illyria Travel, ura 20 vjeçare që lidh mërgimtarët
shqiptarë me vendlindjen
Musa Dabeca, argat i çështjes kombëtare
Flokët - bukuria e trupit
Me Ismail Kashtanjevën tek Dy shiponjat
Në restorantin e shqiptarit ku drekoi presidenti Bush
Mikpritje e bujari në shtëpinë e shqiptarit që u
kthye nga vdekja
Miqësia e vëllezërve Saliu me Dennis Hastert, kryetar
i Dhomës së Përfaqësuesve të Kongresit
Kujtim Alimi – tre milionë dollarë për ngritjen
e restorantit të ri
Shtatë vëllezër në dy kontinente
Sam Sutter: John Belushi ishte artist i lindur
Që nga viti 1912 e këtej...
Tri ëndrrat e realizuara të Neim Memetit
Gjuha e biznesit
Si e pushtoi Amerikën byreku i Korçës
Byrekë e bukë Prizreni në restorantin e Fanol Camit
Bukë nga shqiptari, për shqiptarët
Në restorantin ku kanë darkuar James Belushi, Michael Jordan
e yje të tjerë...
Dy vizita në shtëpinë e shqiptarit që prodhon pjesë për
aeroplanë e anije kozmike
Si në breg të Cemit...
Traviata shqiptare në San Francisco
Xhevat Sahiti – bamirësi që nuk e harron vendlindjen
Mbi çatitët e New York-ut